Калі дзіцячае ўспрыняцце многія лічаць “табула раса”, “чыстай дошкай”, на якой працуе педагог, ствараючы новую асобу, педагагічная праца з дарослымі непазбежна сутыкаецца з іх папярэднім досведам, назапашанымі ведамі, сфармаванымі поглядамі. На навучанне “дакладным” дысцыплінам гэта не моцна паўплывае, бо транслююцца веды. З гуманітарнымі і практыкаарыентаванымі дысцыплінамі ўсё складаней. Напрыклад, калі пад час курсаў павышэння кваліфікацыі настаўнік прапануе выкарыстоўваць адзіны шлях вырашэння праблемы там, дзе ўжо існуе некалькі варыянтаў, якія шматразова выкарыстоўваліся яго “вучнямі” ў практычнай дзейнасці і маюць сваіх прыхільнікаў, яго словы будуць успрыняты крытычна. Калі яго мэта — давесці інавацыйны, нестандартны метад, яму таксама прыйдзецца пераадольваць інэрцыю думак і г.д.